Uyanırsak, dokunma.

Bazen aklından sayfalar dolusu yazmak geçer. Yazsam yazsam yazsam; bitmese. Sonra bunlar belki bir gün birilerine ulaşır da okunur dersin. Sonra yok neyse dersin. Sonra imla işaret ve kurallarına ne kadar dikkat ettiğini hatırlarsın. Sonra klavyede yazmada ne kadar ustalaştığını düşünür vay be dersin.

Şimdiden hiç yapmadığım bir sürü hata yaptım.

Müzik kulağı doldururken, insanlara anlam bulmaya çalılştığımı farkettim yeniden. Acaba neden burada böyle dedi, acaba neden seksen defa benim sosyal profilime baktı, acaba neden kaşının üstünde gözü var –ya da tam aksi yönde?

Oh Land - Perfection çalar belki bir yerlerde. Bir sürü hata yaptım yazımda.

Uzayıp giden boş beyaz sayfalara karalama ihtiyacı içinde olmak, ya da çizim yapmak. Tüm beceriksizlikleri üstünden atmaya çalışarak, ki bunda başarısız olarak. El emeği orjinal çalışmalarım da var benim. Hem onlar göze daha güzel gelebilir belki, içten bakarsanız. Bakar mısınız?

Şimdi kimse bana dostluk arkadaşlık ve yazı üstüne kurallar bütünlerinden bahsetmesin. Ben imlada yazımda ve beyazda çok hata yaptım.

0341 20012013

Terör, deprem, trafik kazaları..
Hemen her gün "bugünü de bitirdik" diyeceğimiz şeyler oluyor, duyuyoruz. İnatla kendi bencilliklerimizde boğuluyoruz. En temel hakkımız belki, "ben" tümcesi her şeyin başında geliyor. Geliyor da... Garip değil mi sizce de, orada insanlar ölürken birilerinin caka satma çabaları? Hökümetimize zeval gelmesin söylemleri?
Ya da daha garibi; bir link paylaşıp yaşanan acıyla ilgili, daha sonra moda/eğlence vs. görüntülerinden oluşan videoyu paylaşıp "wooohoooo" şeklinde naralar atmalar?
Hayat kesinlikle devam ediyor, etmeli de zaten. Ama samimiyetsizlik değil mi bu? Ben de yapmışımdır yüksek ihtimal.
"Ben" kişisinin tatmini işte. Daha eksiği ya da fazlası değil..